Przed jasełkami, balem Wszystkich Świętych albo zajęciami plastycznymi często okazuje się, że potrzebny jest strój świętego, ale czasu i materiałów jest niewiele. Pokażę, jak zrobić strój świętego z rzeczy dostępnych w domu, bez maszyny do szycia i skomplikowanych wykrojów. Podpowiem też, jak dobrać dodatki, zadbać o wygodę dziecka oraz odróżnić prostą szatę biskupa, mnicha i świętego patrona.
Najprostszy strój powstaje z tuniki, peleryny i jednego wyraźnego atrybutu
- Baza to jasna tunika lub długa koszula przewiązana sznurkiem.
- Koszt może wynieść od 0 do około 40 zł, jeśli wykorzystasz domowe materiały.
- Rozpoznawalność zapewniają dodatki, takie jak mitra, pastorał, księga, krzyż albo aureola.
- Bezpieczeństwo wymaga krótkiej peleryny, stabilnego nakrycia głowy i braku ostrych elementów.
- Próba generalna przed wyjściem pozwala sprawdzić, czy dziecko może swobodnie chodzić, siadać i podnosić ręce.
Najpierw wybierz postać i przygotuj prostą bazę
Nie zaczynam od ozdób, tylko od ustalenia, którego świętego ma przedstawiać dziecko. Do ogólnego stroju wystarczy jasna szata i aureola, ale święty Mikołaj, biskup, zakonnik czy święty Piotr potrzebują innych dodatków. Jeden charakterystyczny element często mówi więcej niż dziesięć przypadkowych dekoracji.
Najłatwiejszą bazą jest biała lub kremowa koszula nocna, długa tunika, szeroka sukienka albo za duża koszula taty. Można też wykorzystać prześcieradło, najlepiej z bawełny lub cienkiej tkaniny, która nie drapie i nie przegrzewa dziecka.
Lista materiałów
- jasna tunika, koszula lub kawałek materiału o długości mniej więcej od ramion do połowy łydki,
- sznurek, wstążka albo pasek z miękkiej tkaniny,
- filc, brystol lub tektura na dodatki,
- klej na gorąco albo mocna taśma dwustronna,
- nożyczki, ołówek i linijka,
- złota lub srebrna bibuła, folia albo farba,
- opcjonalnie plastikowa opaska do wykonania aureoli.
Jeśli trzeba kupić większość rzeczy, przygotowanie zestawu kosztuje zwykle około 20-40 zł. Przy wykorzystaniu starej koszuli, kartonu po przesyłce i resztek wstążek koszt może spaść praktycznie do zera. W tym projekcie nie opłaca się inwestować w drogie tkaniny, bo dziecko i tak powinno móc swobodnie się poruszać.
Jak zrobić tunikę bez szycia
Najprostszy wariant polega na wykorzystaniu dużej koszuli lub prostokątnego kawałka materiału. Jeśli wybieram prześcieradło, składam je na pół, zaznaczam miejsce na głowę i wycinam niewielki otwór. Lepiej zacząć od mniejszego otworu i stopniowo go powiększać, niż od razu wyciąć zbyt duży dekolt.
- Zmierz dziecko od ramion do kostek lub połowy łydki.
- Dobierz materiał tak, aby nie ciągnął się po podłodze.
- Wytnij otwór na głowę i zabezpiecz jego brzeg taśmą materiałową albo klejem do tkanin.
- Przewiąż szatę w pasie miękkim sznurkiem lub szeroką wstążką.
- Podwiń zbyt długie boki i przypnij je od wewnątrz taśmą lub kilkoma ściegami.
Nie polecam spinania całej tuniki agrafkami w miejscach, do których dziecko może sięgnąć. Jeśli trzeba dopasować materiał, bezpieczniejsze będą rzepy, taśma tekstylna albo luźny pasek. Przy młodszych dzieciach dobrze sprawdza się też zwykła biała bluzka i spodnie, na które zakłada się krótką narzutkę. Taki strój mniej się plącze i szybciej można go zdjąć.
Peleryna i kaptur
Pelerynę wykonasz z prostokątnego kawałka materiału o szerokości około 60-80 cm. Zarzuć ją na ramiona i zamocuj z przodu rzepem, a nie ciasną kokardą pod szyją. Kaptur można zrobić z drugiego kawałka tkaniny, ale przy przedszkolaku zwykle lepiej z niego zrezygnować, ponieważ ogranicza widoczność.
Dodaj atrybut, który od razu wyjaśni, kogo przedstawia dziecko
Sama biała szata może wyglądać jak przebranie anioła, pasterza albo postaci z jasełek. Dlatego dokładam jeden mocny znak rozpoznawczy. To on nadaje kostiumowi konkretny charakter i pozwala uniknąć przeładowania stroju.
| Postać | Najlepszy dodatek | Prosty sposób wykonania |
|---|---|---|
| Biskup lub święty Mikołaj | Mitra i pastorał | Mitrę zrób z brystolu, a pastorał z tekturowej rurki ozdobionej papierem. |
| Zakonnik | Kaptur i sznur w pasie | Wykorzystaj brązową lub szarą narzutkę oraz gruby sznurek. |
| Święty Piotr | Duży klucz | Wytnij go z kartonu, sklej dwie warstwy i pomaluj złotą farbą. |
| Święty Jan | Księga lub zwój | Zawiń kilka kartek w brązowy papier i przewiąż je sznurkiem. |
| Święty Franciszek | Mała papierowa figurka zwierzęcia | Dodaj filcowego ptaszka albo kartonowego wilka przypiętego do torby. |
Aureola z opaski
Aureola jest najbardziej uniwersalnym dodatkiem. Wystarczy opaska, kawałek drutu kreatywnego i złota folia albo sztywna wstążka. Zrób koło o średnicy około 15-20 cm, przymocuj je do opaski i sprawdź, czy nie przechyla się podczas chodzenia.
Przy małym dziecku nie używam ostrego drutu ani metalowych elementów wystających nad głową. Bezpieczniejszy będzie miękki drucik kreatywny, tekturowy pasek albo gotowa opaska z przyklejonym kółkiem. Jeśli aureola spada, lepiej poprawić mocowanie niż zaciskać ją mocno na głowie.
Trzy szybkie warianty stroju na różne okazje
Strój biskupa
Załóż jasną tunikę, dodaj krótką pelerynę w kolorze czerwonym, fioletowym albo granatowym i wykonaj mitrę z brystolu. Pastorał może powstać z papierowej rurki lub drewnianego patyczka, ale jego końcówka powinna być zaokrąglona i lekka.
Ten wariant dobrze sprawdza się na przedstawieniu, bo jest czytelny nawet z większej odległości. Nie trzeba odwzorowywać wszystkich liturgicznych szczegółów. Mitra i pastorał wystarczą, aby postać była łatwa do rozpoznania.
Strój zakonnika
Do wykonania prostego habitu użyj brązowej, szarej lub czarnej tuniki. W pasie zawiąż sznur, a na ramiona narzuć kawałek materiału pełniący funkcję kaptura. Możesz dodać mały kartonowy krzyżyk, jednak nie powinien wisieć na długim sznurku podczas biegania.
To jeden z najwygodniejszych pomysłów dla młodszych dzieci, ponieważ nie wymaga ciężkich ozdób. Z mojego punktu widzenia właśnie takie proste przebrania wypadają najlepiej podczas zajęć, gdy dziecko ma jeszcze rysować, siadać na dywanie albo brać udział w zabawie ruchowej.
Przeczytaj również: Jak zrobić strój minionka dla dziecka – proste kroki i porady
Święty z wybranym symbolem
Jeżeli dziecko ma przedstawić konkretną postać, zacznij od jej atrybutu. Klucz pasuje do świętego Piotra, lilia do świętego Józefa lub świętej Katarzyny, a księga do wielu świętych kojarzonych z nauczaniem. Symbol można zrobić z kartonu, filcu albo masy papierowej.
Najważniejsze, aby dodatek był lekki, duży i dobrze widoczny. Mała ozdoba przyklejona do tuniki zwykle zniknie na zdjęciach i podczas występu. Większy kartonowy rekwizyt, trzymany w dłoni, daje znacznie lepszy efekt.
Sprawdź wygodę i uniknij typowych błędów
Najczęstszy błąd polega na przygotowaniu stroju, który wygląda dobrze tylko wtedy, gdy dziecko stoi nieruchomo. Przed wyjściem robię krótką próbę: dziecko powinno przejść kilka kroków, usiąść, wstać, podnieść ręce i obrócić się. Jeśli materiał zahacza o buty albo opaska spada, trzeba poprawić kostium przed wydarzeniem.
- Nie zostawiaj materiału dłuższego niż kilka centymetrów nad podłogą.
- Unikaj sznurków zawiązanych ciasno przy szyi.
- Nie stosuj ostrych patyczków, drutu ani ciężkich metalowych ozdób.
- Nie zakrywaj dziecku oczu, uszu ani ust brodą z twardego materiału.
- Pod spód załóż bawełnianą warstwę, jeśli tkanina jest szorstka lub prześwituje.
- Na wydarzenie plenerowe dodaj ciepłą bluzkę, ale nie przegrzewaj dziecka grubą peleryną.
Broda z waty wygląda efektownie, ale może odpadać i łaskotać. Jeśli jest potrzebna, przyklej ją do szerokiej gumki zakładanej za uszy albo przygotuj brodę z miękkiego filcu. Komfort dziecka ma większe znaczenie niż idealny wygląd, szczególnie gdy strój będzie noszony przez kilka godzin.
Co zrobić, gdy na przygotowanie zostało tylko kilkanaście minut
W wersji awaryjnej wybierz białą koszulę lub prześcieradło, przewiąż je sznurem i dodaj papierową aureolę. Jeśli dziecko ma przedstawiać biskupa, wystarczy jeszcze prosty brystolowy pastorał. Taki zestaw można przygotować w 15-30 minut, zależnie od tego, czy trzeba malować dodatki.
Przy bardzo krótkim czasie nie próbowałbym tworzyć skomplikowanej mitry, pełnej peleryny i kilku rekwizytów naraz. Lepiej zrobić jedną staranną ozdobę niż trzy elementy, które odpadną po pierwszym kroku. Dziecko może też pomóc w kolorowaniu kartonu, przyklejaniu papieru i wyborze symbolu, dzięki czemu przygotowanie stroju staje się częścią kreatywnych zajęć.
Mały detal, który sprawia, że przebranie wygląda naprawdę dobrze
Najlepszy efekt daje spójność kolorów. Do jasnej tuniki wybierz najwyżej dwa dodatkowe kolory, na przykład złoty i czerwony albo brązowy i beżowy. Dzięki temu nawet bardzo tani strój wygląda przemyślanie, a dziecko nie czuje się obciążone ozdobami.
Na końcu zapytaj dziecko, czy potrafi samo założyć i zdjąć najważniejsze elementy. Jeśli odpowiedź brzmi „nie”, uprość mocowanie. Dobry strój świętego powinien pomagać w zabawie, a nie ją utrudniać, dlatego lekka tunika, bezpieczny rekwizyt i wygodna opaska są ważniejsze niż perfekcyjne wykończenie.
